Vingt ans – en mijn coming out

jeroen-van-mierlo-wijnWine flies, when you’re having fun. Onder het genot van een mooi glas wijn bedacht ik me dat ik dit jaar twintig jaar met wijn bezig ben. Vingt ans dus. En over mijn coming out… Een klein jubileum, om te vieren met een goed glas. Op de laatste dag van het jaar een terugblik.

 

 

Op mijn zestiende kreeg ik mijn eerste officiële bijbaantje, zoals zoveel leeftijdsgenoten, bij ’s lands grootste kruidenier. U weet wel, degene die op de kleintjes let. Als kersverse vakkenvuller kreeg ik de wijngang toebedeeld. Deze Appie had in die tijd het grootste wijnassortiment van Breda en omstreken. En omdat die wijngang ‘lastig’ was om te vullen, werd deze zonder aarzelen aan de nieuweling toebedeeld. 

 

Nu ben ik niet alleen een het-glas-is-halfvol-type, maar hou ik ook van aanpakken. Het werd een sport om zo snel mogelijk alle wijnen te vinden -en te vullen. Al snel wist ik blindelings mijn weg te vinden in de etiketten-jungle van die grote wijngang. Appie had in die tijd ook al van die handige schapkaartjes, met daarop informatie over de herkomst van de wijn, wat smaakkenmerken en een enkele wijn/spijscombinatie. Door deze kleine kaartjes legde ik een basis wijnkennis aan en adviseerde zo klanten over wijnen en wijn/spijs combinaties. En dat terwijl ik zelf nog geen druppel wijn had gedronken… Het viel me op dat wijn steeds meer in opkomst was, maar dat de gemiddelde consument er niet veel van af wist en dat wijn met veel onduidelijkheid en mysterie omgeven was.

 

De wijnen intrigeerden mij. Hoe zat het met al die aanduidingen op de etiketten? Wat waren de verschillen? Hoe zat het met al die druivenrassen? Waarom was de ene wijn vernoemd naar een druif en de andere naar een streek? Elke zondagmiddag keek ik naar Hubrecht Duijker, die bij Cas Spijkers aan tafel een paar minuten over wijn vertelde. Ook kocht het boek met de veelbelovende titel: ‘Alles over wijn’. Daarin zou immers het antwoord op alle wijnvragen verscholen liggen. Ik heb het boek verslonden. En bij het lezen van dat boek ging er een wereld voor mij open. En achteraf bleek het boek van een basisniveau te zijn. Kun je nagaan wat er te ontdekken overbleef…

 

Tijdens het lezen bedacht ik me dat het ook wel handig zou zijn om zelf ook eens wat wijnen te proeven. Dus toog ik vol goede moed naar de Appie. De pakken en flessen uit het onderste schap wist ik intuitief al te vermijden. Ik ging direct op mijn doel af: een wijn uit het wijnland-der-wijnlanden: Frankrijk. En dan niet zomaar een Franse wijn, nee. Eén uit een kwaliteitsgebied. Daar had ik immers over gelezen. Zo kocht ik met het budget van een zestienjarige vakkenvuller een fles witte Bordeaux, waarvoor ik maar liefst drie gulden vijfennegentig neertelde.

 

Engeltjes zouden over mijn tong fietsen, klokken zouden luiden en ik zou in vervoering gebracht worden van deze Godendrank. Maar helaas, niets van dat alles. Zure narigheid en wijnverdriet vielen mij ten deel. Letterlijk een erg wrange nasmaak. En ook al begreep ik wat ik aan het drinken was, ik snapte er niets van. Wat een teleurstellende ervaring was dat. Net zoals de andere wijnen die ik in deze tijd en -prijsklasse proefde. Gelukkig leerde ik daarna al snel hoe prijs en kwaliteit zich in de wijn tot elkaar verhouden en kwamen de tongfietsende engeltjes alsnog.

 

Bij die Bredase Appie raakte ik aangestoken door het wijnvirus en werd de basis gelegd. De jaren daarna heb ik wijncursussen en -workshops gevolgd en regelmatig wijnhuizen bezocht wanneer ik in het buitenland was. En proeven. Niet zomaar proeven, maar veel proeven, zeg maar Veel met hoofdletter V. Aroma’s ontdekken en herkennen, smaken ontleden en op zoek naar verschillen en overeenkomsten in wijnen. Ik was hier vooral ‘voor mezelf’ mee bezig. De één spaarde postzegels, flippo’s of voetbalplaatjes, ik spaarde proefnotities en mooie wijnmomenten. En dat doe ik nog steeds.

 

Eind vorig jaar besloot ik om meer werk te maken van deze liefhebberij. Om dit meer te delen met anderen, om wijn meer toegankelijk te maken, om mensen helpen met het ontdekken van hun wijnsmaak, waardoor ze betere keuzes kunnen maken in de wijnwinkel en restaurants. En dat op een gezellige, no-nonsense manier. Op mijn manier. Naast mijn werk als opleidingsmanager en docent in juridische vakken bij een gerenommeerd opleidingsinstituut had ik nog mijn eigen bureau, voor organisatieadvies, opleiding en training. Per 1 januari 2012 heb ik dat bureau opgeheven en ben ik met ‘Vin Mierlo’ gestart. Mijn ‘coming out’ in de wijnwereld.

 

Naast mijn fulltime baan ging ik in de avonduren als freelancer in de wijn aan de slag. Al snel kwamen de eerste opdrachten binnen. De opdrachten volgden elkaar op en wisselden elkaar af. Het verzorgen van wijnproeverijen en workshops, het geven van wijnadvies, schrijven over wijn en het ondersteunen van de wijnbranche. Eigenlijk doe ik van alles in de wijn, behalve er zelf in handelen. In september gaf ik in Breda aan twee cursusgroepen de landelijke erkende Basiscursus Wijn (die met een 8 werd beoordeeld). Ook startte ik zelf met de opleiding tot RegisterVinoloog aan de Wijnacademie.

 

De afgelopen maanden is vaak geroepen dat 2012 een ‘rampzalig’ wijnjaar zou zijn. Iets genuanceerder ligt het weliswaar, omdat de opbrengsten erg laag zijn maar de kwaliteit over het algemeen goed.

Wat heb ik het afgelopen jaar plezier gehad. En wat heb ik veel kunnen genieten. Genieten van ons eerste kindje, die op schrikkeldag dit jaar is geboren en genieten van wijn. En van mensen, en van wijn en mensenVoor mij was 2012 op wijngebied in elk geval een topjaar! En dat 2013 nog mooier mag worden, er staan in elk geval leuke dingen op de planning.


Tot slot:
Vergeet niet dat de beste wijnen die we drinken,
de wijnen zijn die we drinken in fijn gezelschap.

 

 

 

About The Author

Jeroen

Register Vinoloog | Register Wijndocent | Freelance ondersteuning wijnbranche